Από expert σε manager: Γιατί δεν χρειάζεται πια να έχεις όλες τις απαντήσεις

Πώς αφήνεις πίσω τον ρόλο του ανθρώπου με όλες τις απαντήσεις και γίνεσαι ο manager που αναπτύσσει την ομάδα του.

Πρέπει να συνεχίσω να δίνω εγώ τις απαντήσεις ως manager ή να βοηθώ τους ανθρώπους μου να βρίσκουν τις δικές τους λύσεις;

Η προαγωγή από expert σε manager φαίνεται σαν το επόμενο λογικό βήμα στην καριέρα σου.

Στην πράξη, όμως, είναι κάτι πολύ περισσότερο. Αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο συνεισφέρεις στην εταιρία.

Ως expert, έχεις μάθει να αποδεικνύεις την αξία σου μέσα από τη γνώση και τα αποτελέσματά σου. Γνωρίζεις το αντικείμενο, λύνεις τα προβλήματα και κάνεις καλά τη δουλειά σου.

Όταν αναλαμβάνεις όμως μια ομάδα, αυτή ακριβώς η συνήθεια μπορεί να σε δυσκολέψει.

Πλέον δεν αρκεί να αποδίδεις εσύ. Χρειάζεται να βοηθάς και να εκπαιδεύεις τους ανθρώπους γύρω σου να σκέφτονται καθαρά, να παίρνουν αποφάσεις και να κάνουν καλά τη δουλειά τους, χωρίς να περιμένουν κάθε φορά από εσένα τη λύση.

Αυτή η μετάβαση απαιτεί τρεις βασικές αλλαγές:

1. Από το «θα το λύσω εγώ» στο «θα σε βοηθήσω να βρίσκεις τις λύσεις μόνος σου»: Πριν μπεις στη μέση και δώσεις έτοιμη τη λύση, σκέψου τι χρειάζεται ο άλλος στην ομάδα σου για να μπορέσει να τα καταφέρει μόνος του.

2. Από το να ελέγχεις τα πάντα στο να δηλώνεις ξεκάθαρα τι περιμένεις: Η ανάθεση δεν σημαίνει απλώς ότι μοιράζεις δουλειές. Χρειάζεται να είναι σαφές τι περιμένεις, ποιος είναι υπεύθυνος για τι, ποιες αποφάσεις μπορεί να πάρει μόνος του, πότε τα ζητούμενα κάθε φορά είναι παραδοτέα και πότε θα συζητήσετε ξανά την πορεία της δουλειάς.

3. Από το «εγώ ξέρω» στο «η ομάδα μπορεί»: Δυνατή ομάδα δεν είναι εκείνη που περιμένει από τον manager να αποφασίζει για τα πάντα. Είναι εκείνη που μπορεί να σκέφτεται, να αποφασίζει και να προχωρά, ακόμη και όταν εκείνος δεν βρίσκεται στο γραφείο.

   

Το δυσκολότερο κομμάτι συνήθως δεν είναι να μάθεις ακόμη μία τεχνική/μοντέλο διοίκησης. Είναι να αποχωριστείς ένα μέρος της επαγγελματικής ταυτότητας που σε έκανε επιτυχημένο μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Το έμαθα και εγώ όταν ανέλαβα να διοικώ για πρώτη φορά μια ομάδα και βρέθηκα υπεύθυνη όχι μόνο για τη δική μου απόδοση, αλλά και για την απόδοση των ανθρώπων μου.

Δεν ήταν εύκολο. Ήταν σαν να έπρεπε να αφήσω πίσω ένα κομμάτι της ταυτότητάς μου, εκείνο που είχε μάθει να αποδεικνύει την αξία του μέσα από τη γνώση, τις λύσεις και τα αποτελέσματα.

Σήμερα, ως leadership & career coach, συναντώ το ίδιο ισχυρό συμπεριφοριακό μοτίβο σε πολλούς ανθρώπους με τους οποίους δουλεύω. Το βλέπω όταν αναλαμβάνουν για πρώτη φορά έναν διοικητικό ρόλο, αλλά και όταν έμπειροι managers καλούνται να περάσουν από τη διαχείριση της καθημερινής λειτουργίας σε έναν πιο στρατηγικό ρόλο.

Μόλις ξεπεράσουν αυτό το εσωτερικό εμπόδιο, αρχίζουν να λειτουργούν πραγματικά ως ηγέτες. Παύουν να είναι οι άνθρωποι που πρέπει να έχουν όλες τις απαντήσεις και γίνονται οι ηγέτες που βοηθούν τους άλλους να σκέφτονται, να αποφασίζουν και να αποδίδουν στο καλύτερο επίπεδό τους.

Αυτή ακριβώς ήταν και η δύσκολη μετάβαση που χρειάστηκε να κάνω και εγώ η ίδια, πριν πολλά χρόνια, όταν πέρασα από τον ρόλο του Λογιστή στον ρόλο της Οικονομικής Διευθύντριας.

Σήμερα, βοηθώ άλλους leaders να διασχίσουν με επιτυχία αυτό το απαιτητικό μεταβατικό στάδιο της καριέρας τους μέσα από εξειδικευμένο coaching. Η μεθοδολογία μου προσαρμόζεται στις προσωπικές τους ανάγκες, στην προσωπικότητα και την ιδιοσυγκρασία τους, αλλά και στην κουλτούρα της εταιρείας μέσα στην οποία καλούνται να ηγηθούν.

Γιατί η πραγματική ηγεσία δεν φαίνεται στο αν έχεις όλες τις απαντήσεις, αλλά στο αν βοηθάς τους ανθρώπους σου να βρίσκουν τις δικές τους.